HISTORIA SZKOŁY W KLUCZKOWICACH

There are no translations available.

W styczniu 1915 roku z inicjatywy miejscowego księdza proboszcza Józefa Rukasza powstała we Wrzelowcu tzw. ochronka. Do ochronki uczęszczało ok. 100 dzieci początkowo tylko z Kluczkowic, później z Wrzelowca. Przebywały tu przez cały dzień otrzymując opiekę, wyżywienie i naukę. Pierwszą nauczycielką była Wanda Giżyńska, która pracowała do czerwca 1915 r. W następnym roku szkolnym ochronkę prowadziły dwie nauczycielki: Felicja Kamińska i Maria Dudzianka. W roku szkolnym 1916/17 dotychczasowa ochronka została przekształcona w prawdziwą szkołę. Na nauczycielkę w tej szkole została mianowana Hermina Platzerówna. Na rok szkolny 1917/18 została mianowana nauczycielka Stefania Heydówna – uczennica lwowskiego seminarium rządowego, a na rok szkolny 1918/19 na nauczyciela został mianowany Stefan Bator – absolwent seminarium nauczycielskiego w Solcu n. Wisłą.

Nauka w pierwszych latach istnienia szkoły rozpoczynała się późną jesienią i kończyła się w okresie świąt wielkanocnych. Szkoła mieściła się w tzw. koszykarni. Był to dom należący do państwa Kleniewskich. Okresowo szkoła nie była czynna z powodu epidemii szkarlatyny. Od grudnia 1918 do wiosny 1919 roku panowała we Wrzelowcu epidemia tyfusu plamistego, a w czerwcu pojawiła się nowa choroba – hiszpanka.

Po odzyskaniu niepodległości szkoła stała się państwową dwuklasową dla wszystkich dzieci z okolicznych miejscowości. W roku szkolnym 1919/20 nową nauczycielką została Helena Mickiewiczówna. Kierowanie szkołą powierzono wtedy nauczycielce Michalinie Młotkównej. Druga sala szkolna i mieszkania obu nauczycielek mieściły się wtedy w tzw. „murowance” ponieważ w poprzednim budynku pułap groził zawaleniem. Budynek i teren wokół budynku był własnością Jana Kleniewskiego, a następnie jego syna Przemysława. Dzięki lepszym warunkom lokalowym szkoła zaczęła się szybko rozwijać. Uczyło się wtedy ponad 120 dzieci.

W roku szkolnym 1924/25 nauczycielka Helena Mickiewiczówna została przeniesiona do pracy w szkole w Kamieniu, a na jej miejsce mianowano Zofię Gawdzikównę absolwentkę seminarium nauczycielskiego w Lublinie.

We wrześniu 1925 trzecim nauczycielem został mianowany Eugeniusz Zalewski przeniesiony do Wrzelowca z Elżbiety. Szkoła była już trzyklasowa, a od lutego 1926 czteroklasowa. Do grona nauczycielskiego dołącza Emilia Kulmatycka. Za staraniem księdza proboszcza  i z funduszy Przemysława Kleniewskiego dokonano wtedy gruntownego remontu budynku szkolnego.

1 września 1926 r. zostaje mianowany piąty nauczyciel – Władysław Wach. W szkole istnieje 6 oddziałów w których naukę pobierało 220 dzieci. W tym roku rok szkolny rozpoczął się z opóźnieniem i nauka była przerwana od kwietnia do 16 maja 1927 r. z powodu panującej w kraju epidemii szkarlatyny.

W roku szkolnym 1927/28 dokonano komasacji szkół w Kluczkowicach i Górach Kluczkowickich. Szkoła stała się 7 klasowa w której pracowało 8 nauczycieli. W budynku we Wrzelowcu mieściło się 6 oddziałów, we wsi Kluczkowice 3 odziały i w Majątku Kluczkowice 2 oddziały. Skład grona nauczycielskiego był następujący: Aleksander Rukasz – kierownik szkoły, Emilia Kulmatycka, Zofia Gawdzikowa, Bronisława Bejsterówna, Kazimiera Walasek, Franciszek Walasek, Stanisław Teter, Eugeniusz Zalewski. Od 1 listopada na miejsce Bronisławy Beisterówny zostaje mianowana Aniela Milasówna. W roku szkolnym 1928/29 do grona nauczycielskiego dołącza Władysław Ozga.

W roku szkolnym 1929/30 dotychczasowy kierownik szkoły Aleksander Rukocza wyjechał na Wyższy Kurs Nauczycielski. Obowiązki kierownika szkoły na ten czas objął Franciszek Walasek. Do grona nauczycielskiego dołącza Zofia Kaczorówna i Ignacy Smaga. Do szkoły uczęszczało 454 dzieci.

Światli mieszkańcy wsi marzyli o budowie nowej szkoły z mieszkaniami dla nauczycieli. Zapalonymi rzecznikami tej inicjatywy była Wanda Kleniewska – żona Przemysława Kleniewskiego, ks. Józef Rukasz i Franciszek Walasek.

W 1930 roku powstał Komitet Budowy Szkoły w Kluczkowicach. Na czele komitetu stanął Przemysław Kleniewski i ks. Józef Rukasz. Przemysław Kleniewski przekazał swoją działkę pod budowę szkoły oraz dużą część cegły i drewna. Projekt dwupiętrowego budynku szkolnego i dziewięcio-mieszkaniowego domu nauczyciela opracował architekt B. Krausse. Komitet budowy szkoły spotkał się z oporami władz powiatu. Naczelny architekt początkowo nie wyrażał zgody na tak dużą budowlę na wsi. Ostatecznie w sierpniu 1931 roku z funduszy gminnych wybudowano fundament pod szkołę i ściany na wysokość okna. Mieszkańcy wsi dali bezinteresowną pomoc przy pracach budowlanych. W kolejnych latach prace przy budowie szkoły zwalniają ze względu na nieprzychylność Urzędu Gminnego.

W 1933 r. w wyniku konkursu kierownikiem szkoły zostaje Franciszek Walasek. Przed wybuchem wojny w 1939 roku budynek w stanie surowym został pokryty blachą.

Gdy w 1941 r. władze okupacyjne zakazały nauczania dzieci, rozpoczęła swoją działalność Tajna Organizacja Nauczycielska, którą kierował Franciszek Walasek. Zorganizowano komplet I klasy z programem gimnazjum. Uczyło się w nim 9 osób. Nauka odbywała się w mieszkaniu Kazimiery i Franciszka Walaska w „murowance”. Podział przedmiotów był następujący: kierownik i nauczyciel języka polskiego – Franciszek Walasek, historia i geografia – Kazimiera Walasek, matematyka i fizyka – Stanisław Żurman, biologia i chemia – Zofia Laskowska, łacina i język niemiecki – ks. Jan Pohl, religia – Maria Golarowska.

Ze względów bezpieczeństwa lekcje odbywały się metodą werbalną bez pomocy naukowych, podręczników i notatek. Młodzież uczyła się dobrze, co potwierdził egzamin przeprowadzony przez komisję państwową. W kolejnym roku przybył kolejny 5-osobowy komplet. Uczyło wtedy jeszcze troje nauczycieli: Zofia Laskowska, Marceli Laskowski i Wiesław Goldman. Na skutek donosu Gestapo otoczyło budynek szkoły z zamiarem aresztowania Franciszka Walaska, któremu udało się zbiec. Ukrywał się w okolicach Klementowic. Był zaangażowany w działalność partyzancką. 6 lipca 1944 r. zginął w czasie łapanki przeprowadzonej przez Niemców we wsi Klementowice po akcji wysadzenia pociągu wojskowego. Mieszkanie Państwa Walasków zostało ograbione przez Niemców, a Kazimiera Walasek z dziećmi, obawiając się represji, okres do zakończenia okupacji spędziła w okolicach Kielc.

1 października 1948 roku funkcję kierownika objął Józef Chełchowski. 15 października 1949 r. dokonano przeprowadzki do nowego budynku szkoły. Wykończone były tylko pomieszczenia na parterze budynki. Uczyło się wtedy 381 uczniów. Najstarsza 7 klasa miała zajęcia w innym budynku w sąsiedztwie.

W roku szkolnym 1951/52 kierownik szkoły Józef Chełchowski został wytypowany na Wyższy Kurs Nauczycielski. Obowiązki kierownika na ten czas przejęła jego żona Jadwiga Chełchowska.

W roku szkolnym 1959/60 plac szkolny został ogrodzony siatką.

W 1959 r. wieś i szkoła zostały zelektryfikowane. Pod koniec 1960 roku zostały oddane do użytku nauczycieli trzy mieszkania na parterze budynku. W następnym roku oddano kolejne trzy mieszkania na I piętrze.

Jesienią 1961 roku przystąpiono do prac wykończeniowych na II piętrze szkoły. Wokół szkoły zostały posadzone drzewa.

W roku szkolnym 1962/63 została utworzona klasa Szkoły Przysposobienia Rolniczego do której uczęszczało 11 osób.

W październiku 1963 r. założono Kulturalny Ośrodek Przyszkolny. Młodzież i dorośli mogli korzystać z radia, telewizji, gier i biblioteki. Organizowano prelekcje i kursy dokształcające. Raz w miesiącu przyjeżdżało kino objazdowe.


Kolejne lata przyniosły duże zmiany. W 1964 r. wykończono całkowicie wnętrze szkoły, zorganizowano pracownie przedmiotowe. Rok szkolny 1965/66 był rokiem intensywnej pracy związanej z wprowadzeniem reformy ośmioklasowej szkoły podstawowej.

W latach 70-tych do szkoły uczęszczało 350-400 uczniów. Pojawił się zatem zamysł rozbudowy szkoły tj. budowy sali gimnastycznej. Niestety, krótko trwała radość uczniów i mieszkańców Kluczkowic, ponieważ decyzję o tym przedsięwzięciu cofnięto. W 1974 r. szkoła w Kluczkowicach stała się Gminną Szkołą Zbiorczą. Funkcję dyrektora objął pan Jan Zarębski, a zastępcy pan Józef Chełchowski. Na zajęcia lekcyjne do klas V-VIII autobusami PKS dojeżdżali uczniowie z Wandalina i Ćwiętalki. W 1976 r. szkoła została Zbiorczą Szkołą w Kluczkowicach z punktami filialnymi w Ćwiętalce i Wandalinie. Funkcję dyrektora pełniła pani Gizela Zaręba.

Rok 1978/79 był szczególnym rokiem rokiem, który głęboko zapisał się w pamięci wszystkich uczniów. Od roku przygotowywano sie do nadania szkole imienia oraz fundacji sztandaru. Wszystkie organizacje istniejące w szkole przyłączyły się do uświetnienia tej niecodziennej uroczystości. Młodzież dokładnie zapoznała się z biografią, życiem i działalnością patrona - gen. Karola Świerczewskiego - Jego bowiem imię miała nosić szkoła.

Dnia 12 października 1978 r. Szkoła otrzymała nazwę Zbiorczej Szkoły Gminnej w Opolu Lubelskim Szkoły Podstawowej im. gen. Karola Świerczewskiego w Kluczkowicach. W czasie uroczystości młodzież naszej szkoły złożyła ślubowanie i otrzymała piękny sztandar, którego fundatorem był dyrektor Zakładu Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w Kluczkowicach mgr. inż. Jerzy Bańczerowski.

30 stycznia 1995 r. rada pedagogiczna wnioskuje o unieważnienie imienia szkoły tj. gen. Karola Świerczewskiego i proponuje, aby szkoła pozostała bez imienia. Natomiast sztandar oddany do odpowiedniej pracowni w celu odnowienia i uaktualnienia treści napisów na nim. 21.03.1995 r. Kuratorium Oświaty w Lublinie anulowało decyzję z dnia 12 października 1978 r. o nadaniu szkole im. gen. Karola Świerczewskiego.

Od 1985 r. funkcję dyrektora szkoły pełniła pani Teresa Salwerowicz. W roku szkolnym 1994/95 nastąpiły dalsze zmiany organizacyjne, mianowicie: uczniowie z Wandalina rozpoczęły naukę w szkole w swojej miejscowości, a w roku 1998 punkt filialny w Ćwiętalce stał się integralną częścią Szkoły Podstawowej w Kluczkowicach.

Kolejna reforma oświaty w Polsce przyniosła również zmiany organizacyjne w naszej szkole. Decyzją Rady Miejskiej w 1999 r. na bazie Szkoły Podstawowej powstał Zespół Szkół, w skład którego wchodzi Szkoła Podstawowa i Gimnazjum.

Zespół Szkół w Kluczkowicach dysponuje dwoma budynkami: w Ćwiętalce, gdzie uczą się dzieci z klas I-III i oddziału przedszkolnego, a w Kluczkowicach zajęcia mają uczniowie klas IV-VI Szkoły Podstawowej I-III Gimnazjum.

W roku szk. 2000/2001 dzięki staraniom pani dyr. Salwerowicz szkoła wzbogaciła się o pierwszą pracownię komputerową (Windows NT, Windows 98) pozyskaną z EFS. Czynione są także starania o budowę sali gimnastycznej.

20 czerwca 2002 roku to kolejna bardzo ważna data dla naszej placówki- wmurowanie Kamienia Węgielnego pod budowę hali sportowej. Uroczystości poświęcenia i wmurowania Aktu Erekcyjnego towarzyszyła bogata oprawa artystyczna w wykonaniu absolwentów gimnazjum. Zebrani wysłuchali i obejrzeli program słowno-muzyczny doskonale odzwierciedlający atmosferę i nastrój zakończenia roku szkolnego, a także historycznego momentu dla szkoły i całego środowiska-poświęcenia i wmurowania Aktu Erekcyjnego. Ceremonii poświęcenia dokonał ks. kanonik Tadeusz Klej - proboszcz parafii Kluczkowice, a wmurowania- zaproszeni goście, uczniowie, rodzice i nauczyciele.

Dzień ten był szczególny dla całej społeczności szkolnej, a także całego środowiska. Stał się on początkiem realizacji wielkiego przedsięwzięcia, które dało realną szansę stworzenia bardzo dobrych warunków nauki i wszechstronnego rozwoju dzieci i młodzieży.

Od 1 września 2003 r. funkcję dyrektora szkoły pełni mgr Anna Madej.

14 października 2004 r. to spełnienie marzeń kilku pokoleń, którym przyświecał wspólny cel: stwarzanie jak najlepszych warunków kształcenia Młodego Pokolenia Polaków- oddanie do użytku nowoczesnej hali sportowej przy Zespole Szkół w Kluczkowicach.

Budowa obiektu trwała trzy lata. Pochłonęła ponad 2 mln zł. 60% kosztów pokryte zostało z budżetu gminy. Pozostałe 40% to dotacje otrzymane z Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, Totalizatora Sportowego, a także kontraktu wojewódzkiego. Realizacja inwestycji objęła także budowę kompleksu boisk. Uczniowie mogli korzystać ze 100-metrowej bieżni, skoczni w dal i wzwyż, a także trzech boiska: do gry w piłkę siatkową, koszykową i nożną.

Do historii przeszły lekcje wychowania fizycznego odbywające się na korytarzu- zmora dla nauczycieli i uczniów.

Poświęcenia obiektu dokonał ks. bp Artur Miziński.

28 kwietnia 2009 r. przy Zespole Szkół w Kluczkowicach został posadzony Dąb Pamięci ku czci mjra Teofila Dąbrowskiego zamordowanego w Charkowie w 1940 r. Drewko zostało posadzone przez Burmistrza, Przewodniczącego Rady Gminy oraz panią Dyrektor Szkoły Anną Madej wraz z ks. Czesławem Bielcem, który poświęcił Dąb oraz pomnik mjra Dąbrowskiego.

Dzień 24 października 2011 r. otworzył nową kartę w historii Zespołu Szkół w Kluczkowicach – uroczystość nadania imienia bł. Jana Pawła II Szkole Podstawowej i Gimnazjum oraz nadanie sztandaru. Wybór patrona to jedna z najważniejszych decyzji w życiu każdej szkoły i środowiska. „Szkoła bez imienia, to szkoła bez drogowskazu“. Przygotowania do wyboru Patrona trwały przez ponad 2 lata, zachowując wszelkie procedury. Patron Jan Paweł II został wybrany w demokratycznych wyborach przez wszystkie organy szkoły. Nadanie imienia szkole jest dla uczniów i całej społeczności szkolnej wielkim przeżyciem. Wychowanie i nauczanie w naszej szkole opiera się na chrześcijańskim systemie wartości, służy rozwijaniu u dzieci odpowiedzialności za siebie i innych, uczy szacunku dla każdego człowieka . Misja naszej szkoły: „Moja szkoła, mój drugi dom“ stanowi analogię do słów Ojca Świętego „ Szkoła to poszerzony dom rodzinny“. W 2000 r. mottem Zespołu Szkół w Kluczkowicach stały się słowa pochodzące z homilii Jana Pawła II skierowanej do nauczycieli i uczniów: „Prawdziwie wielki jest ten człowiek, który chce się czegoś nauczyć“. Noszenie przez szkołę im. bł. Jana Pawła II to ogromny zaszczyt, ale zarazem zobowiązanie. Wierzymy głęboko, że dla nas wszystkich – nauczycieli, rodziców, uczniów- Ojciec Święty pozostanie najgodniejszym nauczycielem , którego nauki stanowić będą credo każdego dnia.

Dnia 24 października 2011 r. w Zespole Szkół w Kluczkowicach odbyła się uroczystość nadania imienia bł. Jana Pawła II oraz nadania sztandaru Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Kluczkowicach. Uroczystość rozpoczęto od Mszy św. celebrowanej przez ks. bp. Artura Mizińskiego, absolwenta tutejszej szkoły. Dokonał on poświęcenia sztandaru szkolnego i wygłosił kazanie, w którym gratulował szkole patrona i wspomniał jak ważną był on postacią dla młodzieży, którą szczególnie kochał i uważał za przyszłość naszego narodu. Na uroczystość zostało zaproszonych ponad 100 gości: przedstawicieli władz gminy i powiatu, władz oświatowych, dyrektorów szkół, księży oraz mieszkańców okolicznych miejscowości. Miasto, gminę oraz powiat reprezentowali: Janusz Gąsior, v-ce Starosta Opolski, Dariusz Wróbel, Burmistrz Opola Lubelskiego. Lubelskiego Kuratora Oświaty reprezentowała Anna Szczepińska, v-ce Kurator.

Każdego roku w październiku odbywają się w naszej szkole Obchody Patronalnego Święta Szkoły. Uroczystość rozpoczyna się Mszą Św. oraz śniadaniem papieskim z kremówką dla dzieci i młodzieży.

Z dniem 1 września 2014 r. przy Zespole Szkół w Kluczkowicach (szkoła w Ćwiętalce) zostały utworzone przedszkolne oddziały specjalne dla dzieci autystycznych. Do dyspozycji dzieci przeznaczone są 2 sale, w których realizowany jest blok zajęć przedszkolnych oraz 4 sale do terapii indywidualnej, w tym sala przystosowana do prowadzenia zajęć z zakresu Integracji Sensorycznej. Podstawą merytoryczną pracy terapeutyczno-edukacyjnej jest szeroko rozumiane podejście rozwojowe. W praktyce oznacza to działania dostarczające dziecku niezbędnych doświadczeń wpisujących się w naturalny proces rozwojowy – po to aby w miarę możliwości wyrównywać deficyty w obszarach funkcjonowania zaburzonych ze względu na całościowe zaburzenie rozwoju. Z przyjęcia powyższych założeń wynika również fakt wykorzystywania w pracy terapeutycznej wielu różnych metod. Dla każdego dziecka tworzone są indywidualne programy edukacyjno-terapeutyczne uwzględniające zarówno jego potrzeby jak i możliwości. W ramach terapii wspierane są umiejętności komunikacyjne i rozwój mowy, rozumienie społeczne i nabywanie umiejętności społecznych, umiejętność zabawy i rozwój poznawczy dziecka. Każde dziecko objęte jest terapią logopedyczną orz integracją sensoryczną. Prowadzone są również zajęcia rewalidacyjne oraz zajęcia w ramach wczesnego wspomagania.

Obecnie istnieją dwie grupy liczące po troje dzieci. Podczas zajęć nauczycielowi – wychowawcy towarzyszy osoba zatrudniona na etacie pomocy. Już po pierwszym semestrze widoczne są postępy edukacyjne i terapeutyczne naszych dzieci, w szczególności jeśli chodzi o komunikację, nawiązywanie kontaktów, tworzenie prawidłowych relacji nauczyciel - dziecko oraz rozumienie i przestrzeganie norm i zasad obowiązujących w grupie rówieśniczej. Dzieci uczestniczą w uroczystościach szkolnych jak i klasowych, wspólnie wyjeżdżają na wycieczki.

W 2015 r. w ramach przebudowy istniejących przy szkole w Kluczkowicach boisk powstała strefa turystyczno-rekreacyjna. Korzystać z niej mogą nie tylko uczniowie, ale również wszyscy mieszkańcy i turyści. Nowością jest pojawienie się obok elementów rekreacyjnych również elementów edukacyjnych takich jak tablice edukacyjne poświęcone Wrzelowieckiemu Parkowi Krajobrazowemu i odnawialnym źródłom energii. Z tych ostatnich tablic można się dowiedzieć w jaki sposób wytwarzana jest energia z niekonwencjonalnych źródeł takich jak wiatr, woda, czy słońce. Obok tablic edukacyjnych stoją scena widowiskowa, drewniane ławo-stoły, stojaki na rowery, kosze na śmieci oraz urządzenia do fitness. Jest również palenisko i ogródek ekologiczny, w którym rośnie wierzba energetyczna. W ramach całego przedsięwzięcia wymieniona został także nawierzchnia istniejącego boiska.

 

 

English (United Kingdom)